De eerste sneeuw!

Ik werd heel langzaam wakker, ik wreef m’n ogen uit,                                                      ik kon het niet geloven, maar voor de vensterruit,                                                            viel zacht naar beneden, de eerste sneeuw.

Mijn mama kwam naar boven, ’t is tijd om op te staan!                                                  Mijn mama kwam naar boven, kom trek je kleren aan!                                            Mama, lieve mama, kijk eens naar beneden,                                                                  ga je met mij mee, in de eerste sneeuw?

Kijk eens naar omhoog en kijk de lucht is grijs en zit vol vlokken,                                    ‘k wou dat dit kon blijven duren dat het nooit meer zou stoppen.                                      ‘k Voel me zo gelukkig in de eerste sneeuw!          (Jan Dewilde)